The Breaking Point

Petang Jumaat rasa nak demam plak. Demam betul tuh. Demam ini elok utk kesihatan. Ia akan menjadikan badan kita panas kjap. Badan panas tak sesuai utk bakteria. Haha immunology... pyrogens and interleukin I dah keluar lah tuh. Mereset thermostat di hypothalamus. Within hours higher metabolic rate is achieved... maka bakteria pun mati kepanasan... Alhamdulillah kemudiannya aku sihat balik. Hip hip horay... defense system yg cukup mantap. Fuh dahsyat banget Allah.



Malam Jumaat gi umah Anep. Aku teringat lawak nih. Dalam banyak-banyak binatang, binatang ape yg paling kedekut? Semua orang senyap. Bisu... lepas surrender... maka jawapannya ialah kuda. Kenapa? Sebab bila die lari die bunyi "kedekut kedekut kedekut...". Hampeh. Susah betul lawak bahasa. Macam - What is a deer with no eyes? No-eye-deer.



Hmmm... malam tu terdetik dibuatnya. Kita jangan berputus asa. Putus asa, bermaksud kita menafikan kewujudan Allah. Rosak iman. Ade sorang nih walaupun kekurangan, tapi die tetap nak mahir dalam bidang tuh. Walau dengan sedikit sahaja. Be resourceful. Janji boleh pakai. Kurang part nih, carik jalan... sesungguh pintu tu memang ade. Tunggu kita nak bukak je. Tak bukak pintu... macam mana nak jalan? Jadikan kehendak kita macam air sungai. Diempang, mesti carik jalan lain. Tapi jangan lah jadi macam kaum-kaum yg lepas. Ade je cara die nak carik jalan macam mana nak halalkan yg haram.



Tadi ke Pasar Malam Dublin - rasanya Pekan Ahad Dublin lagi sesuai namanya. Asam pedas... fuh! Rindu siut masakan kegemaran aku. Mom's is always the best! Meriah juga. Bile siap gambar aku upload. Okay. Kembali menelaah. Thanx to Amin, sudi text aku jejauh. Nanti aku decide nak ke tempat kau nanti. Kene pk masak-masak. Wa akhirul jumal - Bittaufiq wan najah!